Şiir > Toplumcu
üzgün
İhanet Çocukları
susturulmuş güneş ışıkları kelepçeli / bağlanmıyor birbirine gülpembe heceler /
olumsuz
Unutmasın İnsanlar Bütün Yaşananları
Sultanların gözleri, elem doludur bazen / Yıkılır saltanatlar, bozulup durur düzen...
üzgün
Zindanda Bir Filozof
hepinize kendinizi gösterecektim / aynaları kırdılar / parçaları topladım
dramatik
Kavgası Olmazın Sevdası Olmaz
Sevmek zor eylem pek de yamandır / Sevdiysen bir kez cayması olmaz
üzgün
Baba ve Oğul
"Böyle giderse hiç kimsen olmayacak / Yapayalnız kalacaksın şu hayatta" derdi babam,
olumlu
Doğruya Övgü, Yanlışa Yergi
Doğruya övgü, yanlışa yergi / Yerde esrik gezerken, ders verdi çarkıfelek
nostaljik
Çocukluk Günlerim Yalın Ayak…
Sandıktan çıkarttım birer birer / naftalin kokulu elbiselerimi, / bütün
olumsuz
Yok Yok
Ulus devlet modelinden sıkıldık doksan yılda / Nifak ateşi harlandı yanarız dumanı yok
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku