"İnsan, anlattığı hikâyeler kadar yaşar. — Gabriel García Márquez"

Şiir > Soyut

olumsuz

Gerçek...

Her akşam boş hayallere sarhoş olmak, / Olmayan cennetin tanrısı, /

nostaljik

Nakliyat

zamana düşürülen notlar taşır yürek pırpırını / efildenir papatyalar /

üzgün

Dolunay

Sade, yetimane bakışların var gözlerimde. / Bir çöl kuraklığından arta kalan ne varsa,

üzgün

Prematüre

Hüngür hüngür ağlıyordu sınırları belirsiz gündoğumu cazibesi / ‘Kaçmak kurtulmak’ duygusu

karamsar

Deja - Vu

hangi çağdan kalma / gaflet uykusudur ruhumdaki.. / penceresi olmayan

olumlu

Özenti

sabahı sarmaşığa / beni duvara çevir! .. / taşlarıma kök

üzgün

Ey Uyku

ey uyku, çekme ellerini gözlerimden, / bitmez bir gecenin gözlerine bakıyorum yine,

Başa Dön