Şiir > Soyut
karamsar
Saçma Şair IV
Ey böcek! Ölü bir plastik yiyen acınası / Çöküyor çekiç sesleri ayak tabanına
üzgün
Prematüre
Hüngür hüngür ağlıyordu sınırları belirsiz gündoğumu cazibesi / ‘Kaçmak kurtulmak’ duygusu
üzgün
Sensiz İzlerin Nefesindeyim!
Hayatımın / Sayfaları arasında salınırken / Hazanın katları hicran sızıları
üzgün
Başlamadan Biten Ne Varsa
Başlamadan biten ne varsa işte ben onun parçasıyımdır / Sen, hep uzağımdaki el
karışık
Siyah - Beyaz
İyilik simsiyah duvara konan beyaz bir kelebek / Kara olmadan görünmeden ölecek.
romantik
Kabul Buyurdum Düşlerini
varsayıyorum …/…herşey söylediğin gibi / sen bergamot kokuyorsun …/…tanıyorsun tenimi /