Şiir > Garip
nostaljik
Oturmuşum İstanbul'a Karşı
OTURMUŞUM İSTANBULA KARŞI / Oturmuşum sahilde yılların yorgunluğunu taşıyan bir bedenle bir bankın
olumlu
İnsan Dostlarımız
sadece insanları, / hatta tüm canlıları sırf canlı oldukları için sevebiliyorsak;
üzgün
Transparan Kalpli Adam
cümlelerime nokta olan adam, / gözlerini anlatırken bir kitap dolusu kullandığım virgülüm var
karışık
Mana Buharlaştı Aşk Anlamsızlaştı!
“soru sormaya kaldırırım tahtaya, / öyle süzülür ki yürürken erkeklerin /
