Yazdıkça ellerim kanadı benim,
okudukça kirlendim..
Huysuz bi çocuktu kalemim,
küçücük, ele avuca sığmayan...
Dizelerimle büyüttüm onu,
seslenişlerimle hayat verdim.. .
Sonra tutamadım veledi,
tesadüf sonucu edebiyatta bi üslüp edindim...
Her şey bir anda oldu elim kaydı,
karaladım ve büyü bitti..
Hani diyor ya Sait Faik,
cebimde taşıdığım çakımı çıkardım,
kalemi yonttum.
Yonttukkan sonra tuttum öptüm,
yazmasam deli olacaktım..
Belina ÖZBEK
