"Yazarlar, tanrıların kalemleri değil, kendi cehennemlerinin mürekkep damarlarıdır." - Stephen King (kurgusal olarak)"

Şiir > Deneysel

üzgün

Yazma

Yazma diyorlar, / Yaşayamam diyorum, / Anlam veremiyorlar. / Bilmiyorlar, / Beni anlamıyorlar, /

karışık

Aya Kapı

aya / kapı olmaya and içtiğimde / ışık kırıldı

karışık

Gelincikler

Sen gelince gelincikler açar ellerimde / Yan yana yana yana /

karamsar

Gül Yanılgısı

GÖZ açıp kapayıncaya kadar geçti ömrü / NİYET belli değil herkesin derdi sömürü

nostaljik

Camel' 7

Mor patikalar kılıç bağlamak istedi birden / düş cephe ağzına kadar sakladı ölmek

üzgün

Çamur

![]() / Taksim meydanına ilk kar yağdı. / Telaşlı ayaklar

Karışık

....

Son kadehi de masanın üstünde / Gözleri farklı dünyalara dalmış /

karışık

Kaçış

Neydi özgün yaşam, neydi özgün düşünce? İnsanlığa ve topluma zarar verilmediği sürece, hiç bir gücün yasaklıyamayacağı,

düşündürücü

Karamsar

Doğrularının, senin doğruların olmadığını, / Şiddetle savunduklarının anlamsızlığını görmek! / Seni hayata bağladığına inandığın şeyin, /

olumsuz

Bocalama

Karadeliklerin içinde gibiyim bu aralar / Bütün çırpınışlarım boşuna gidiyor /

üzgün

Öylesine

SOKAKLAR; / Yol gösterin bana, / Aydınlığa çıkan sona, huzura götürün beni... / GÖK GÜRÜLTÜSÜ; /

olumlu

Dağ

Bir dağ var bana epey uzakta / Lakin düşüncesi çok yakın hep

olumlu

Uykudan Önce

Erkekler masal anlatırdı / Kadınlarda inanırdı / Bir masalda birgün

Başa Dön