Şiir > Bireysel
nostaljik
Hayat
Hayat Ne Garip / Ait hissettiğim bir yer olmasa da hayatta, / Ne evimdeyim, ne yurdumdayım
karışık
Şeytanın Ninnisi
Kırıntıları kalacaktı elbet öpüşlerinin / Cam kırıkları gibi dudaklarımda /
üzgün
Eylül Vurur Sırtımdan / Gitme...
Gitme... / Dudaklarımın kıvrımında pusuya düşer çığlıklar / haykıramam adını... /
üzgün
Hissetme Arzusu
Güneşler küsmüş bana, kandilleri kim takar / Yosun kusmuş pencerem, içeriye kim bakar
olumsuz
Çetele...
Adı ile seslen siyah araba..ısırıp döndürür seni haraba / araba çalıştır yahut itele..
üzgün
Yaralarım Var Benim
Kan revan olmuş gönlümü; / Dilinden çıkan kurşunimsi sözler delemez ki zaten delik
olumsuz
Çember
İçindeyim hâlâ, / Çıkamıyorum da... / Kaybolup gitmekten korkuyorum, / Bir daha bulamamaktan kendimi. / Çığlığım,
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku