Kayıp baharların ardında, bitmeyen bir kışın içinde
Her gün biraz daha eksiliyorum. Her saat, usul usul içimden bir parça kopuyor; görünmeyen bir el,
"Yazmak, insanın kendi karanlığında bir kapı açmasıdır. — Marguerite Duras"
"Yazmak, insanın kendi karanlığında bir kapı açmasıdır. — Marguerite Duras"
Her gün biraz daha eksiliyorum. Her saat, usul usul içimden bir parça kopuyor; görünmeyen bir el,
Yapış yapış yağmurlar güneşsiz günler / Of of of ard arda yığınlarca hüzzünler...
geri getirebilseydim zamanı.. / çırpınmazdım sularında / küçük sevinçlerin,küçük dereleri
Aşkını taşlara, duvarlara yazanlardan olmadım / Ağaçları oymadım yalan sevdalar uğruna
esrarına gözlerinin vuruldum / bir ceylan gibi bakışına!.. / hangi
Bu bahar başka yüzü döner aşka / Gözyaşı eteğinde güzün yüzünü döker toprağa
Hayat bazen son kibriti poyaraza çakmak gibi gelir üstüne yalın, / Bazen kifayetsiz
Gittin gideli sensiz anım zamanım geçmedi ki baba sen hep benimle sensizliğin acısı içimde
Çok oldu yörüngelerimin düzleminden sapalı / Vapurları kaçtır kaçırdım işim karşıdayken