"Yarın ölme ihtimalin varken, bugün ne kadar az şey okuduğuna dönüp bir daha bak." - Virginia Woolf"

Yaşıyoruz İşte

yazı resim

Sen Sessiz Soğuk Bir Kış Gecesi
Bense Güneşten Karları Eriyen Çatı kiremiti
Bazen üzerine kuş konan , bazen kırılan kırmızı kiremitim.
Bazen Soğuktan Eriyen kar tanesi
Yada karda yürüyen insan ayak izi
Bazen ise bir boşlukta sürüklenen bir deli
Yaşadığımı unutuyorum bazen
Delirmiş gibi oluyorum
Sonra nefes alıp veriyorum sakinleşiyorum.
Ya o an sakinleşemezsem
Delirir miyim acaba yoksa ölür müyüm?
Bu soruların cevabını bilmiyorum gerçi bilmekte istemiyor gibiyim...
Neyse ki hayat güzel . Yaşıyoruz , çabaliyoruz.
Hepimiz bir gün ölmek için her gün yaşıyoruz işte.

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön