"Dil, varlığın evidir. — Martin Heidegger"

Şiir > Aşk ve Romantizm

üzgün

Sürgün

Bu kent soğuk geçer bilirsin / İnsan hep özlemlidir sıcaklığına sevgilinin,

üzgün

İzmarit

Gri bir kabus sensiz bu şehir, / Kaldırımlar ayağıma dolanıyor, /

üzgün

Nereden Çıktı

Yağmur olsanda yağsan ıslakça gönlüme derken / Yıldırım oldun düştün gönül ağacıma

üzgün

Rubai 1

Bir düş kadar yakınsın bana, bir ümit kadar uzak; / Aşkı sende öğrendim,

nostaljik

sen

Bir çay bardağının, / Sıcaklığında soluyorum adını / Dudaklarımda garip

nostaljik

Duman

Beklemek / Zamanı içimde / Damla damla eriterek...

romantik

Sen

Azrail'i görsem karşımda / Besmeleden önce gelir adın aklıma /

olumlu

Aşk-ı Sena

çok uzun zaman önce, öyle bir yerde. / ellerin ulaşamayacağı, kulakların duyamayacağı.

nostaljik

Sen

Sırma saçlarını dökme yüzüne, / Yaş yakışmıyor ela gözüne, / Hasret kaldığımda her bir sözüne, /

nostaljik

İsimsiz

Arnavut kaldırımı değmiş, / Ayaklarımın altına... / Bir de, dallardan

karışık

Rüyamda Bile

Geceleri yatagima uzaniyorum / Seni düsünüyorum / Kafamı yastığıma koyuyorum

Başa Dön