Pusulasız Artık Ayaklarım
bıraktığın gündü beni, kederimin avlusuna / parmak uçlarından emiyordum yalnızlığımı /
"Yazmak, konuşmadan söylemenin yoludur. — Jules Renard"
"Yazmak, konuşmadan söylemenin yoludur. — Jules Renard"
bıraktığın gündü beni, kederimin avlusuna / parmak uçlarından emiyordum yalnızlığımı /
Keşke verebilseydim yüreğime bir fırça inan hep seni yazar, seni çizerdi. Kanım bir mürekkep olsaydı; seni
Bu gün neyi anladım / biliyor musun ? / benden gittiğini... / Koptu seninle birlikte /
Her iki cihanda cihat ettim / Bu sevdayı semâ bildim, semâh etmeye geldim
Geçmişin yorgun karanlığına karşın / Yüreğimden fener yapmış / Mutluluk