"Yazmak, konuşmadan söylemenin yoludur. — Jules Renard"

Şiir > Aşk ve Romantizm

üzgün

Son

Küçük kız kalbini kilitledi, / Anahtarını denize attı, / Bir

üzgün

Belki de

belki; / yalnızca sesteki tınıydı / beni çeken / lacivert suların kucağına

olumlu

Neredesin

Seni görüyorm / Sende beni / Sessiz çığlıklar kopuyor içimden,

üzgün

Anılarımdan

Anılar diken diken tırmalar yüreğimi / Olumsuzluklarla kapılanır tüm umutlarım. /

nostaljik

sis

bir ince ilmik boynumda / parmagimda yuzuk / tum guzelleriyle

üzgün

Séssiz (Ce)

çığlıkları arşa kadar uzanan, / karanlık; / gürültüyle çöktü üstüme...

Başa Dön