Keşke verebilseydim yüreğime bir fırça inan hep seni yazar, seni çizerdi. Kanım bir mürekkep olsaydı; seni boyasaydı. Bilmediğim güneşi söndürmüş olsaydım. Oysa ben kendi güneşimi söndürdüm,
Ve pişmanlığım nehirlerini bile kurutmuştu.
Şimdi sadece geceyi yaşıyorum Sönmüş yıldızlarla. Beni sadece sen değil; umut yüklü yıldızlarda terk etmiş. Sefil nehrin umut yüklü gemisi gibi Terk edilmiş viraneyim. Seni düşünürken şuan içim içimi yiyor. Gururum izin vermiyor yine yenik düşüyorum Sana sevdiğimi söyleyemiyorum... Gitmeseydin ne keşkelerim olurdu, Nede yenik düşerdim yüreğimin sesine. Keşke gitmeseydin.
KİTAP İZLERİ
Cumhuriyet'in İlk Yüzyılı
İlber Ortaylı
Cumhuriyet'in Mirası ve Geleceği Üzerine Bir Sohbet Milletlerin kurucu yüzyıllarıyla hesaplaşması, kopuş ve devamlılık arasındaki o hassas dengeyi sorgulaması, tarih yazımının en çetrefilli alanlarından biridir.
İncelemeyi Oku
