Kaçamak yalnızlıklar yaşıyorum
Ayrılığın akşamlarında
Ağlamıyorum artık gittiğinde.
Geri dönme ihtimali işlenmiş olsa bile
Yüreğimin bir yerine maviyle
Yok sayıyorum herşeyi.
Kayıp yıldızların altında
Sessizliğe boğulmuş hıçkırıkların
Gaip uğultularıyla anıyorum seni.
Korkulu bir edanın özlemiyle
Tadabiliyorum tüm renklerini.
Gittiğinde yok saydım herşeyi.
Düzenle koruduğum defterimin
En muhteşem yazılarıydın;
Şimdi ise yok sayılan yapraklarısın
Yüreğimin bir köşesine
Bordoyla kazınmış sonsuzluk yazımsın.
