Bir Düş Gördüm...
Dün gece, / Güzel bir düş gördüm. / Sakın sormayın! / Anlatmam... / Açmamış kırmızı bir
BİNNAZ AKPINAR
Özledim...
Bu güne kadar özlediğimden öte, / Düşünür oldum yüreğini. / Hele birde bunu sana yazamamak, /
Kahrolacaksın...
Sakın dokunma bana ! / Silme göz yaşlarımı. / Son defa döküldüler, / Senin için... /
Kaçma...
Aç şu telefonunu artık ! / Farkında mısın bilmiyorum ama ! / Acı veriyorsun... / Nereden
Öylesine Geldin Aklıma...
Ansızın, / Elimi tuttuğunda ki heyecanın. / Gülüşün geldi aklıma. / Ve sevmelerin
Mecburum...
Yüreğimi bıraktım, / Karanlık bir odada. / Parçaladım ellerimle, / Yaşarken seni...
Eskisi Gibi...
Yazamazsın artık eskisi gibi, / Tekrardan ibaret oldu hayatın. / Göremezsin artık eskisi gibi,
İyiki Varsın...
Bugün her zaman kinden çok; / Yanında olmayı, sana doyasıya bakmayı, / Seni
Son Mektup...
Merhaba sevdiğim; Sen bilmiyorsun ama şu günlerde bende ki senle savaşıyorum. Ne kadar ileriye gitsem, yinede
Şaşkın Olan Karga Mıydı, Yoksa Ben mi?
Bu gün benim için sıradan bir Perşembe diye düşünüyordum ki; şaşırtıcı bir olay yaşadım. / Ben
Sever misin Martıları...
Bu gün neyi anladım / biliyor musun ? / benden gittiğini... / Koptu seninle birlikte /
Ağlıyorum İşte...
Evet evet unuttum işte seni, / Yırttım sana ait ne varsa. / Yaşanmış tüm
Ölmek İstiyorum Öldürsene Beni...
Öyle acı içinde yanıyor ki yüreğim, susturamıyorum. İsyan ediyor yeni yeni inandığı kadere. Şimdi daha iyi
Gitmelisin...
Duramam artık buralarda / Çekip giderim, / Yüreğimin götürdüğü yere / Gidemem.
Adı Ayrılık Olsun
Aslında; hiç de güzel olmayan bir manzaraya / Bakıyordu pencere, sıcağı ve gürültüyü taşıyordu.
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku