"Yazmak, insanın kendi karanlığında bir kapı açmasıdır. — Marguerite Duras"

Şiir > Aşk ve Romantizm

üzgün

Unutamam

Hiç umut kalmadı diyordun ya / Umudun tükendiği yerde bitermiş her sevda

üzgün

Vurma Beni

Adın ile beraber, anmış dostlar ismimi / Doldurdum senin ile bedenimi, cismimi

üzgün

Kelepçe

Bir kelepçe gibi takıldı bu yalnızlık kollarıma, / Ve güneş bile yemin etmiş,

olumsuz

Tokat

acısını hissettiğim bir acı yüzümde inancım dışındaki varoluş sensin sebebim yukarda kara bir gökyüzü iniyor ağır

üzgün

Yara

öyle aşklar yaşadım ki / beni benden alan / öyle

üzgün

Dualarıma Düştün

Seni beklerken gecenin ıslığına sattım kulaklarımı / kar ağladı gök yüzü

heyecanlı

İlkbahar

İşte yeniden başladı / Binlerce yıllık döngü / Dallardaki telaşlı

Başa Dön