"Edebiyat, gerçeğe eklenen bir yalandır. — Carlos Fuentes"
"Edebiyat, gerçeğe eklenen bir yalandır. — Carlos Fuentes"
Geleceği her hayal ettiğinizde, geleceği etkileyecek her kararınızda geleceğe yolculuk yapmış olursunuz. Ya da en azından geleceği etkilemiş olursunuz.
Olmazdı sana mihnetim nede hasretim
Yada eğilmezdim önünde yerlere kadar
Seviyorum demezdin yüzüne karşı
Kalbime ve aklıma söz geçirebilseydim
İnsan hayatında dürüstlük ve yalan kavramlarını, erdemin önemini ve modern yaşamın zorluklarını sorgulayan düşündürücü bir metin. Toplumsal değerlerin aşınması ve kişisel ahlakın korunması arasındaki çatışmayı ele alıyor.
Giydiğimiz ateşten gömlek harmanladı ruhumuzu koynunda. Akkor hâline gelen yüreklerimiz birbirine karıştı aynı potada…
Oyun bitince, şah da, piyon da aynı kutuya konur diyen, Sokrates ne kadar haklı. Kendini tüm canlı varlıkların efendisi sayan, o da yetmez tüm dünyanın, hatta evrenin efendi-si olarak gören, hiçbir şeye saygı duymayan, göstermeyen insanoğlu, oyun bitince aynı kutuya gireceğini hesap edemiyor ne yazık ki
Her şey zamana dağılır. Ruhum içimde bayılır. Olur bazen, kendini bulursun, her daim umutlusun! Sevgiyle hüzünler seni bırakır. Dorukta sevgi, unutamazsın bu anı! Kurtuluşun nidaları, gerçeklikle yankılanır! Ruhun acıları, gerçeklerle dağılır!
Bugün sisli ve soğuk bir Ankara sabahı, içimi ısıtan ve gözümü ışıtan hayalinle güne merhaba diyorum. Kimbilir, bugüne hayalinle değil de seninle başlamak nasıl olurdu. O da adresin gibi meçhul ve muhayyel…
Abbas Güçlü, ilk açıklamalarına cemaate yakın olunca, başbakandan hemen tepki geldi. Peki Abbas güçlü, dik bir duruş sergilemesi gerekirken ne yaptı? Başbakanın elini öpeceğini söyledi. Korku hemen fikir değişikliğine yansıdı. Madem düşüncede haklsın neden değiştiriyorsun
Heykelim dikilecek boynu bükük gezdiğim sokaklarda belki. Rize'nin adı anıldığında insanların yüreğinde buruk bir duygu olacağım. Oysa ben bu şehri hiç sevmedim. İnsanları o kadar arsız ki en mahrem duygularıma girecek kadarlar. Durması gereken yerlerde durmazlar, yaralarıma basarlar. Bana acı bir yürümek bırakır bu şehir.
İnsanın yarattığı en yüce değer sanat; onu ölümsüz kılan da yine insandır.
Neden böyle bir başlık attım sizce?
Çünkü Tiyatro denilince akla İzmir, İzmir denilince akla tiyatro gelsin diye..
