Şiir > Özlem Şiirleri
üzgün
Çilli Divit'çe.
Ben beyaz sayfaya dökülen yürek mürekkebiyim / Avazımı uzun kış gecelerine sorun
Dosta Özlem
Kollarımla sarıyorum üşüyen bedenimi / Dostun sarmalamasının yerini almıyor. /
üzgün
Gelecekmisin
Gözüm yollarda, yolu gözlerim, içim yanıyor seni özlerim / Hep seni anlatır, sana
His ve Gece
Yaşadıklarımı sorguluyorum son günlerde.. göz bebeklerimde bir üşüme, yerim yurdum belli değil artık.. hangi zamandayım belli
nostaljik
Gitmesini de Bileceksin
Yüreğinden koptuğu zaman bir şeyler / seher vaktinin aydınlığında /
nostaljik
Ben Giderim Buradan
Bıraktığım yerlerde hüzün çiçekleri var / gönlüm daralıp durur aya bakamam gece
olumlu
Sakınırım Gözümden
Seni öyle sevdim ki çıkmıyorsun özümden / Dört mevsim hayalimsin sakınırım gözümden
karışık
Gözlerinin İçine Baka Baka da Ölürüm
Terimi akıttığımda geceler boyu / Sabah bu şehri göremeyeceğim belki /
olumlu
Çayın Sırlı Öyküsü
Leylanın saçları mı suya değince gülen / Efsunlu zamanların tılsımlı gülü mü çay
romantik
Kirpiklerin Som Sızı
En berrak hikâyenin başlangıcı gözlerin / Ellerin beyaz zambak parmaklarınsa elif
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku