Karmakarışık duygular içerisindeki yapayanlış yüreğim yine imkânsızlıklar arasında bocalıyor..
Tarif edemediğim duygulara tahammül etme çabasındayım. Zorlukla geçen mücadelem, bilsen beni ne limanlarda bırakıyor. Acıyla yoğurduğum bekleyişler artık son deminde.
Hal kalmadı, ağlamaya tat katacak tuz kalmadı gözlerimde. Koşmak için değil, yürümeye bile mecalim yok bu dikenli yolda. Oturdum kalakaldım.
Baş edemediğim hayaller kemirip duruyor beyin hücrelerimi. Kendimi zorluyorum devam etmeye; ama yalnız olmuyır bil.
Hayat lügatımda sana ayırdığım yer yalnızlıktan fazla, ondandır bu denli yalnızlığın olmam, ondandır bu denli bekleyişlerim.. ve gelmediğin gecelere inat değiştirdim yaşadığımız onca şeyi henüz yaşayamadıklarımızla.. Bekleyişteyim..efkâr ve umutla. Gel ne olur! Bu sefer gel!
15.08.2015