"Şiir, sessizliğin yankısıdır. — Pablo Neruda"
"Şiir, sessizliğin yankısıdır. — Pablo Neruda"
Onca sözler söyleyene sözüm yok
Git demeye dilim varmaz yüzüm yok
Bu acıya dayanamam gücüm yok
Gideceksen bir kurşun sık kabulüm
Avucunu açma yağmura ters çevir
Çekme elini bir kaç damla düşsün
Her damlaya ezberlettim seni
Bırak şimdi ellerinden öpsün
Hatıralar tozlandı az önce temizledim
Çok görme ne olur seni çok özledim
Korkma sakın sen olmayınca ölmüyorum
Aklın kalmasın sakın sadece yaram çok kanıyor
Gün doğmasın diyarımda gezerken
Salında gel gözlerini süzerken
.......................................................
.......................................................
Her damla göz yaşının hala suların içinde olduğunu bilse insan oğlu
Ne su içebilir ne de ayaklarını yıkayabilir
Saymadım kaç dünya oldu
Üstüme serpilen ölü toprağının ağırlığı
Dünyaya gelişimde senden uzak doğuşumdu
En büyük hatam.
Ben kendimi affedemedim
Lütfen sen bu lüzumsuzu affet.
Belli mi olur bir gün dönersen
Bileyim ki zaten gelecekti
sevginle boğulayım nefes nefese
en derinine çek bedenimi
senden kurtuluşum olmasın
Sen sakın doğum günümü kutlama
Benim doğum günüm
Senin bana geldiğin gün bir tanem
Yorgun beden titrek yürek yığıldılar bir kenara
Hadi git işine dedi şeytan durma burda
Aşkı başka bedenlerde ara
Üzerinde dudak izin olan bir mendil
Ya da kokun sinmiş bir tutam karanfil
İçimi bir başka kapladı hasretinin kor ateşi / Bu gece ay gizledi sana
Yazmak yaşananları ebediyete yolcu edecek gemiye bindirmektir.Kalemse o geminin küreği.Mürekkep ummanları ve bembeyaz kağıtta uçsuz bucaksız aklın temsilidir.Bembeyaz sayfalarda özgürce koşabilmeniz umuduyla.
Yaşarken yazmayı daha çok severim ve birden gelişir duygularım ve o ana aittir herşeyim.
