Gözlerimin etrafındaki çizgileri seyrederken
gün be gün,
Saçlarıma düşen akların hızına yetişmek de ne mümkün
Zalim zamanın verdiklerini aldığının resmidir
Tüm acımasızlığına inat her ne kadar dirensem de
Savaşmak ne mümkün hoyratlığıyla,
Ne mümkün yer çekimine de karşı koymak…
Teslimim elbette,
Elden ne gelir ki aksi halde
Tüm hücrelerimin distopyasında,
Her yaşın bir güzelliği varmış diyebilmek de bir marifet
Sanki hiç yokmuşçasına, acıtmıyormuş,
Alınmıyormuşum, aldırmıyormuşum gibi…
Masum bir çocuk zihniyetinde,
Tüm yaş almışlıklarımın zerrelerinden öper
Sevgiyle kucaklarım
