O gün, ansızın gözlerinin dipsizliğinde eridim
Kaldım öylece karşında, yüreğim delirdi,
Tüm bedenim yangın yerinde köz oldu
Anladım o an
Korktuğum başıma geliyordu,
Almamalıydın beni girdabına,
Yine yeniden esirin olmamalıydım,
Yenik düşmemeliydim ışıltına yine,
Sarsılmamalıydım karşında.
Yılların yaralısı kalbim,
Ürkek, sancılı ve ağır mı ağır.
Dayanabilir miydi ki acaba o aşağılık acılara
O belirsiz derinliklere tekrar dalabilir mi
Önceden,
Ben seni böyle bilmiyordum
Verdiğin ışıklara, bedenimi titreten enerjine aldandım
Darmadağın edip attın beni ıssız bucaksız köşelere
Kahroldum, süründüm, bittim
Enkazdan zor bela çıkıp küllerimden doğdum
Ve şimdi sen Aşk!
Bana dair planın ne?
Yine mi hırpalanacağım söylesene?
Yeniden mi gireceğim yerin yedi kat dibine?
