Bir bilsen...
Gittin gideli ne haldeyim.
Yanaklarımda şamar gibi,
Yokluğunun izleri...
Adım adım yürüyor,
Omuzlarımda hasretin;
Yalınayak ve tonlarca ağır.
Bir bilsen...
Gittin gideli ne haldeyim,
Dudaklarımdaki çaresizliği.
Öpüşlerinin yerinde,
Hıçkırıktan bir pencere.
Ne perdesi var örtmeye!
Ne de mandalı var kilitlemeye.
Bir bilsen...
Gittin gideli ne haldeyim,
Sırtlanlar üşüşmüş beynime;
Kalan aklımı yemeye!
Tekme tekme sancılar böğrümde,
Hepsi sana ait,yokluğuna eş.
Bir bilsen...
Gittin gideli ne haldeyim,
Çocukların bile yanımda;
Koca adam oluşlarını!
Delilerin bana gülüşlerini,
Bir bilebilsen...
Sensizliğin ne olduğunu.
İnan, nefes bile almazdın,
Bensiz...
KİTAP İZLERİ
Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk
Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku
