"Yazarlar, çoğu zaman, ne kadar az bildiklerini göstermek için sayfalar doldururlar." – Umberto Eco"

Unuttun Mu Yoksa Beni?

Ben... / Uçurumların eşiğinde sevdamın ağır yüküyle, / Zerre kadar umuda tutunmaya çalışırken düşmemek için! / Parmak uçlarımdaki gamsızlığın aşağı çekerken, beni. / Sen zevkinin doruklarında, halimi görmemezlikten gelip, / Unuttun mu beni yoksa? ey

yazı resim

UNUTTUN MU YOKSA BENİ?

Ben...
Yanarken özlemlerinin ateşlerinde,
Kah çıra misali! kah volkan misali.
Kızıl eriyiklerde kavrulurken yüreğim,
Sen başka alemlere dalıpda, seni sevdiğimi;
Unuttun mu beni yoksa? ey vefasızlar vefasızı!

Ben...
Uçurumların eşiğinde sevdamın ağır yüküyle,
Zerre kadar umuda tutunmaya çalışırken düşmemek için!
Parmak uçlarımdaki gamsızlığın aşağı çekerken, beni.
Sen zevkinin doruklarında, halimi görmemezlikten gelip,
Unuttun mu beni yoksa? ey vefasızlar vefasızı!

Ben...
Ölümlerin en şiddetlisine direnirken senle yaşamaya,
Can vermenin acısını her an yaşarken yokluğunla!
Senden her bir hatırada, zorakide olsa soluklanıyorken.
Ab-ı hayatı yabancı kollarda kahpece yaşayıpda,
Unuttun mu beni yoksa? ey vefasızlar vefasızı!

KİTAP İZLERİ

İyilik

Şebnem İşigüzel

Bir Yalancının Son İtirafları: Şebnem İşigüzel’in “İyilik” Romanında Parçalanan Bir Hayat Şebnem İşigüzel, çağdaş Türk edebiyatının en cesur seslerinden biri olarak, okuru her zaman rahatsız
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön