Hüzünlü bir bahar akşamının
Gri, kırmızı, sarı renklerinde.
Bir elimde kalem,
Diğer elimde yürek.
Açıldım
Dostluğun engin sahillerinde.
Uslu ve hiddetli yağmurlar,
Zamanın alabildiğine götürdüğü uzak diyarlar.
Anlamadığım kelimeler,
Anlayamadığım masallar,
Anlayamadığım insanlar.
Yok yok öyle değil.
Tıpkı bu kelimeler topluluğunun,
Şiir olmaması gibi.
Klasizmin getirdiği herşeyin üstünde,
Beğenilen tüm değerlerin altında.
Sana yazıyorum,
Sadece sana.
Bir anlasan öyle olmadığını,
Bir anlasan.
Ama takılmış,
Uzaklaşmış sen,
Yitirdiğim dünyaların soğuk rüzgarı,
Boğuk rüyaların manasızlığı,
Kelimeler diyarının süsü,
Sen.
Anlamasanda
Rıhtımsız limanlar,
Payidar kalanlar,
Cüzzamlı isviçre peynirleri,
Karanlıklar ve yalnızlıklar
Beni anlar ya...
Beni anlar ya.
