ne tür bir çıkmaz bu,
ne yapmak istiyorum?
belki hayatımın
en güzel sözlerini
söylemek.
neden sadece zehir
boşaltmak ister insan?
zamandan kopmak yavaşça,
usul usul, uzaklaşmak zamandan.
bedenini sanki ağırlıksızmışçasına
taşımak, kafan bi sağa ve bi de sola
yatarken, periyodik bir salınımla.
bu ağırlıkla ilgili kelimeyi
nasıl kurguladım bilemiyorum.
aslında söylemek istemesemde,
ben, basitçe, sarhoşum.
