zamansız görülen düşler gibi.
şehirler gözlerimin önünde.
bu sığınaklar kurtuluş sanki.
kurtulamamaklar, sığınmak
misali sensiz evlere.
önceleri bu yüksek binaları,
bir meydan okuma gibi
görürdüm Tanrı'ya.
şimdi ise anlıyorum,
hepsi birer örtü bunların,
örtülsün her yanımız
ve hiç yer kalmasın
bu gri resimde dağlara.
devekuşlarına gülerdim.
artık kumtanesi diye
bakıyorum binalara.
hislerimi tarif edebilseydim.
hislerim, ne bir deve,
nede benzemekte bir kuşa.
