Adını yanlış koymuşum senin,özür dilerim...Ve her nedense, adımı yanlış telaffuz etirmişim ...
Kısada olsa yaşadığımız her anın değerli olduğunu düşünmüştüm, işte buyüzdendir ki, dolandırmamıştım söyleyeceklerimi. Dillendirmemiştim seni, sakız niyetine dillerde. Paylaşımımızın yüceliğine istinaden de yorum yapmıyorum kulağıma gelen cümlelere. Ama duyduğum her bıçak darbesi sözlerinle onbin parçaya kesiliyorum.Yaralanıyorum, bir zamanlar yara aldığım yerlerden kan akıtıyorum.
Kalıbına, kültürüne,adamlığına uyan bir adam sanmıştım seni zamanın birinde. Şimdi utanıyorum.Kendimden, seni koyduğum o yerden ve inceliğimden. Giden ben oldum, geride kalan sen. Ben bildiğim yolda, sen hayretle seyrettiğim o dizi filmin karelerinde, belki pişman, belki rolünün hakkını vererek, belkide amansız mutluluklara gebe yürüyeceğiz. Senden son ricam, beni artık tartma, beni sakın ağzına alınmaktan bile utanç duyacağım insanlara malzeme yapma. Adamlığından ve insanlığından geriye ne kaldı-ki kaldıysa- bilemem ama, sakın beni insanlıktan çıkartma.
Adını yanlış koymuşum senin,özür dilerim...Ve her nedense, adımı yanlış telaffuz etirmişim ...
