Loş bir oda ,
Bir yatak ,
Eski bir abajur ,
Motifleri belli olmayan
Yamalı perde pencerede
Güneşin az uğradığı bu köhne mekanda
Acıların yüzüne yansıyan kısmıyla durmakta
Hareketsiz kaldığı günden beri orada
Yerin sıcaklığını hissetmeyi unutan
Aldığı ayakkabı yıllarca tazeliğini korurken
Kimi zaman ağlayarak ,
Kimi zaman gülerek geçerdi günleri
Kahretmedi küsmedi kaderine yinede
Onca zamana rağmen galipti her zaman
Yenmenin gururuyla meydan okurdu
Zalim dünyada ayakta kalmayı bilmişti oda..
