Uykularım paramparça… Sıkılgan bulutlar geçiyor üzerimden.
“cama çıkma sevgilim”
Kasımda geliyor, bütün matemiyle…
Müzikler en ağır aksanıyla ses veriyor plaklara…
Ve ben bu gece yeniden, yineleyerek kelimelerimi
Tuz basıyorum yaralarıma…
İstanbul dar geliyor…
Nereden çıktı bu şarkı? Nerede başladı bu kesik dans? Binlerce sorunun içinden “sen” doğuyorsun yine geceme ve yaralarım yeniden kabuklarını atıyor…
Mehmedasım
yirmisekizeylülikibinsekiz
kasımdageliyorsevgilimaçmagözlerini.
