gök yarıldı.
yağmur seslerini döküyor arza.
aşkların işgal edilmiş ülkesinde
inançlarından korkarak kaçan adamları biliyorum.
hangi su temizler ki
içimize yapışan aşk ı.
kirlenmemiş ne kaldı adamlığımızda.
adam olmak üzere doğurmuşken analarımız
hangi rüzgar bizi sürgünün bittiği
noktaya taşır.
gündüzün yanığına saklanan güneş
utancından şafaklarda kızarırken
hangi gecenin ortasında çıkan ay yolumuzu aydınlatır
ki ben yıldızlardan kıskanırken gözlerinin ferini
şimdi hangi okyanus giderir susuzluğumu ?
aklımın çitlerine sığmıyor dünya
nefesim yetmiyor seni soluklandırmaya
neresi mekke neresi istanbul neresi dünya bilmiyorum
aklımın içindeki soruların "sen" cevabını bulamıyorum
mehmed asım
