Kardelen Sarısı

Gözlerim kapalı
Gözlüğümün bir camı eksik
Ankara ortası bir yol
karanlık,
Yaşlanmış kaldırımlar
Kırılmış taşları
Yüreğim gibi, ruhum gibi asi
Yıkımlar varken
ve devam ederken
yakılan bir de
Yüreğim...
Ankara ortası bir yolun
tam ortası
yağmur konuşur
sonra bir an durur
yüreğim konuşur
kalbime yerleşen
o narin ur der ki;
Yol umuttur
kurtuluştur...
Ankara!
bir yol ortasıydı
evler kardelen sarısıydı
ve ağlamanın tam sırasıydı
çünkü;
Yüreğim kardelen sarısı...