konuşulanlar tükenirken,
içimdeki sızı şehrinin adı..
yollarına dalarken gözlerim,
zehirli bi iz gibi içime çektiğim duman,
bir nefeste çıkmıyorsun.
karanlık çökünce korkuyorum..
gözlerimde taşıp akan sen varsın..
uyurken halsiz..
hangi şehirdeyim..?
ne kadar yakınım sana,
ne kadar uzağım!
sınır değil çizilenin adı
içindeki kör ruhun biliyorum..
zorlayınca yok olan hayaller gibi
elimi uzatınca gidişin..
alışıyorum!
