oturup boğazın kenarına..bakıyordu hayatına..tekrar tekrar çeviriyordu gözlerini yılların çizgisinde..kalbi ne zaman yaşamaya başladı böyle..? -ilk an..ilk sarılış.. yer çekimi mi vardı..? -ellerindeyken içimdeydi o çekim.. sözleri nerede duraksadı..? - hayatın neresinde kaldı sıyrık anlarımız..? - aşık değilim derken sevgisine olan inancı neden güçlüydü iç sesimin..? -çünkü ; sarılınca biterdi dünyamın anlamı..gözlerini görünce bir çocuk çıkardı ortaya birden..ışıldardım..daha çok severdim..sevdikçe gidenleri bilirdim..anlamsızlaşırdım git gide..yinede isterdim..daha çok severdim sessizce..
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
