Bir akarsu zaman
eksilen
mat
ve yavaş.
Gelişi güzel bırakmışım kendimi,
tutan
ve
bırakmayan.
Zift karası bir kuyuya
Bilyesini düşüren bir çocuk ki
düşler,
Gecenin yaralanmış yüreğiyle sardım,
Üşüyen ve ürperen ellerimle çiylerini;
Kendime çekildim iyice.
Omuzlarıma çullanan bir seremoni.
Kapının eşiğinde,
Gözlerinin götürdüğü suskun bekleyiş.
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
