Bir akarsu zaman
eksilen
mat
ve yavaş.
Gelişi güzel bırakmışım kendimi,
tutan
ve
bırakmayan.
Zift karası bir kuyuya
Bilyesini düşüren bir çocuk ki
düşler,
Gecenin yaralanmış yüreğiyle sardım,
Üşüyen ve ürperen ellerimle çiylerini;
Kendime çekildim iyice.
Omuzlarıma çullanan bir seremoni.
Kapının eşiğinde,
Gözlerinin götürdüğü suskun bekleyiş.
KİTAP İZLERİ
ZEYTİNDAĞI
Falih Rıfkı Atay
Bir İmparatorluğun Veda Mektubu: Falih Rıfkı Atay'dan Zeytindağı Her milletin tarihinde, hatırlamaktan kaçındığı, üzerine bir sessizlik perdesi çekmeyi yeğlediği dönemler vardır. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu'nun
İncelemeyi Oku
