Yani kalın duvarların orta yerinde,
Görüş beklemek değil de hani,
Seni, seninle yaşayabilmek.
El ele
Göz göze,
Yürek yüreğe,
Kaybolup gitmek değil ama
Bir tuz dağı gibi,
Bağlanabilmek hayata.
Gökyüzüne pürüzsüz bakabilmek.
Bir güvercin kanadında beklemek değil seni,
Puslu bir şubat akşamı çekilirken yaşamımdan,
Bir leylak kokusu bende;
Sevin(sem) mi,
Ağla(sam) mı?
Kendime koşuyorum soluksuz,
İplere asılan umut
larımızdı,
söyle bana küçüğüm,
Hangi rüzgar öğretir bize yalnızlığı,
Hangi liman alır bizi artık sığınağına.
KİTAP İZLERİ
Sırça Köşk
Sabahattin Ali
Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku
