Hep aşağıdakilerle yaşanmıyor ki hayat.
Ama bütün aşağılıklar yukarıda geziniyor.
Ne edecekse varsın etsin kabuslar.
Uykularım yarından korkmuyor artık.
Bu dünyadan vazgeçsem, ötesi ne ki?
Sevilenler gidiyor, gidenler nerde hani?
Sana koşsam umutla eskisi gibi,
Ayaklarım yolunda yürümüyor artık.
Gece içimdeyse gündüzüm karanlık
İnsanların dışında ve Tanrı'dan uzak…
Belki hastalık bu, belki çobanımsı yalnızlık?..
Şarkılar yüreğimi acıtmıyor artık.
] ]
