Bugün aslında dündü
Bedenim otuz beş yıl içildi
Şehrin acımasız ellerinde
Adi bir izmarit gibi söndürüldü
Bugün aslında dündü
Çocukluğum içime gömüldü
Umutlar koklanmamış
Çeyiz sandığında güldü
Bugün aslında dündü
Ne oldu da gün döndü?
Yaşamak denirse eğer
Onbirbinyediyüzyetmişbeşinci günümdü
Bugün aslında dündü
Eridim gittim, mum söndü
Yarın mı ölmeliydim?
Bugün de yarın da dündü
