bu...
bu şehir ;
hiç böyle keder yaşamadı
dönmeme ihtimali korkutmadı hiç bukadar
anılarla dolu çantasını
yalnız taşıyamayan sevgilinin öncesinde...
bu sokak ;
kapılarını kapadı senden sonra
gelmeleri istemiyor gitmelerden ötürü
bu ev ;
kapılarını sürgüledi
pencerelerini siyaha boyadı
zilini söktü,tokmağını kırdı
ışığını geceye attı
sesini sessizliğiyle takas etti
dönmeme ihtimaliyle gidenin
yasına yattı kara gecelerde...
bu yürek ;
kırıldı sevgiliye
darmadağın oldu kristal gibi
eve,sokağa ve şehre
toplanmaz,toplanamaz artık
ve unutmak ,unutulmak istiyor
Eyl.98
