kaç güneş sensiz doğdu,unuttum..
rüzgarlar getirdi seni bu sabah
yağmur indirdi yere
ıslanmış üşümüşsün
yorulmuşsun çiğtanem
bekletmeşsin
özletmişsin
ama unutturamamışsın
o güzelim gözlerini
sabır taşı çatlamış
en çatlamaz yerinden
şehir mahşerleştikçe
benim yalnızlığım artmış
dünyam küçülmüş
küçülmüş
bir ev olmuş..
bir ev ki;
çerçevelerinde senin resmin
yastığında kokun
penceresinde aksin
bir ev ki;
yalnız senin sesini
aksettirir duvarları
bilmez başka kahkaha
başka küfür.
yutar dipsiz kuyu gibi
senden gayrı herşeyi
kaç güneş sensiz doğdu
unuttum...
May.98
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
