-Aç parantez!-
Sonsuza uzanan üç nokta
Bir avuç umutsuzluk…
Bilinmezlik yaz -tırnak içinde-
Yarını fincanına ters kapa!
-Aç parantez!-
Bugünlerde özlüyorum seni
İçimden konuşuyorum
Konuşmak dedim de
Konuşmadım senle hiç aslında
-Bu sır…-
Yeter!
-Parantezi kapa!-
Mutsuzsun!
Sormuyorum.
Sormadıklarım birgün
Bana hesap soracak
Korkuyorum
-Üç ünlem!-
Vaktinde kullanamadım hiç
Özür hakkımı
Ve noktalı virgülü
Senden özür diliyorum
-Ağlama virgül!-
Dizeleri ayırdım
Yatık çizgiyle
Oysa insanın hayatı
-Hayat’ın H’si büyük-
Ayrılır mı devrelere?
-Aç parantez!-
Gözün ne zaman doyacak senin?
