nostaljik
İstanbul Söylencesi
Kök salar her dem gönlüme İstanbul kök salar / Minareler incelir ezan sesinde
Şiir > Yaşam
üzgün
Herkes Yalnız Ölür... (Çobanımsı Yalnızlıklar - 7 - )
Yalnızlık, yıldız senfonisi dinlemek. / Aynadakiyle megaloman söyleşi... / Papatya
olumsuz
Cennetten Özür Dileyiniz
Madem ki, gölgeli günler unutuldu, yüzlerdeki perde kalktı / Madem ki, en uzak
olumlu
Hakkımız Helal Olsun Dedilerse Hiç Korkma
Her gün bir güzelliktir,bakmasını bilirsen. / Akşam öldüysen bile,sabahları dirilsen... /
olumlu
Su Hâlden Hâle Girer
Su efsane çağından süzülür çaydanlığa. / Göz alıcı rengiyle gülümser ışıl ışıl.
nostaljik
Hayat Oyunu
alıyor gülüşlerimizi bizden / yakamozları çekiyor denizden / gitmiyor bıraktığımız
karamsar
Uzaklardaki Umut Mutluluk
UZAKLARDAKİ UMUT MUTLULUK / Bak uzak ufuklara doğru filistinli çocuk /
karamsar
Çocuk, Gerçek ve Belki Masal...
Günün pembe pancurundan uzandı çocuk / Gözleri saf, sözleri şeffaf /
olumlu
Bekliyoruz Bayram Beyin Yollarını
Belki bir çocuk geçer de dükkanın önünden / şu çekmecede ki
