Şiir > Yaşam
üzgün
Bela Getirdiler!
Gör nə cür xaqımızın başına qəza gətirdilər, / Mən səfa dadmamışam təkcə cəfa
düşündürücü
Kimse Gitmez Aslında Beklemeyi
siyah kabzalı martiniden uçan hevesli mermi, dur! / bekle… /
üzgün
Kayıp Kent
Kayıp bir kentin içindesin şimdi / Nerdesin, kiminlesin ve en önemlisi nesin bilinmiyor.
olumlu
Ebedileşme.
Bir böyük məsləhətim var Azəri millətimə, / Bəlkə təklifim xeyir verdi şanlı dövlətimə.
üzgün
Unutuldum
**Ne arayan var, ne soran?** / **Bir köşede unutuldum.** / **Seven kâlbim oldu vîran** / **Bir
üzgün
İstanbul'da Kimsesiz
Bir ılık sonbaharın yalnızlığında / Semayı karabulutların ördüğü saatlerin diliminde /
üzgün
sen sobele!..
Sen şimdi “ayrılık vakti” diyorsun, / Unutacak mısın beni sana hatırlatan kokuları
üzgün
Her Şekile Girermiş Azrail
Bir gizli numaranın ardına saklanmışken ölüm / Yağmur değmişti hiç ıslanmamış duygulara
karamsar
İliklenen bir düğmedir yaşam Hükümet Konağı'nda
![]() / Çaresizlikler inilir / Umutlar çıkılır basamaklarında
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku