Şiir > Öyküsel
üzgün
Büyük Olmayı Sevmedim Anne!
Çocukken okuduğumuz masal kitaplarında kaldı, / Mutluluklarımız,umutlarımız... / Büyüdükçe kayboldu,yedi
karamsar
Yaşadığını Zannettiğin Ölü Zamanlar
Yaşadığını Zannettiğin Ölü Zamanlar / Gökkuşağı değilim ben / Tezatlıklar
üzgün
Güle Düşen Gözyaşı
Kalabalığı yararak geçtiğini kimse görmemişti. / Kimse duyamamıştı çığlığını gülün. /
düşündürücü
Kendini Bir Halt Yapacakmış Gibi Hissetmek
Kendini Bir Halt Yapacakmış Gibi Hissetmek / Arpa biraz fazla geldiğinde;
karamsar
Bayramınız Kutlu Olsun Sevgili Bozcaadalılar
Yıl; ada takvimiyle bilmem kaç / Gelin gitti Davulcu Emin'in kızı
üzgün
Doktor (D) Üşüyorum
Kaderime yas tutmaktan vazgeçtim. / Geceden karanlık olduğu için korkarsın, peki ya gündüzden