Canım Öğretmenim Canım Benim (Akrostiş)
CANIM ÖĞRETMENİM CANIM BENİM / (Akrostiş) / C an siperane
"Uyanmak, ölüme bir adım daha yaklaşmaktır. Neyse ki, bu adımı kahveyle tatlandırabiliyoruz." - Albert Camus (kurgusal)"
"Uyanmak, ölüme bir adım daha yaklaşmaktır. Neyse ki, bu adımı kahveyle tatlandırabiliyoruz." - Albert Camus (kurgusal)"
CANIM ÖĞRETMENİM CANIM BENİM / (Akrostiş) / C an siperane
Anahtarını usulca cebinden çıkarıp bahçe kapısından içeriye girdi, işte o an gözleri dolmuştu, kendi kendisini teselliye
Bir gece yarısıydı, bir yokuş çıkılacaktı / Gümbetten biteze giderken dermanım kalmadı
İnce Bir Ayrıntı / Nefesimizin acizliğinden doğmuştu\_ / \_\_\_\_\_\_\_\_\_Yaşamı titreten
Müzeyyen kardeşimden geliverdi bir çağrı, / Erzurum bekliyordu yöneldik ona doğru.
Kelimelerin beş parmak izi dururken yanaklarımda / Artık susarak anlatıyordum uyuşmuş hislerimi
\] / Duha Koca oğlunu / Yiğit Deli Dumrul’u,
Yıldızlar uçuşuyor fitursuzca başımda / Gözlerimin önünde simlerden parıltılar /