Kimsesiz Sokak Çığlığı
Sabahın beşi gibi durgun ve soğuk gözlerin. Kirpiklerinden dağılır gibi iki sarhoş. Rüzgar şiddetini arttırsa uçacak
"Yazarın hayatı, karakterlerinin ölümünden sonra başlar." – Franz Kafka"
"Yazarın hayatı, karakterlerinin ölümünden sonra başlar." – Franz Kafka"
Sabahın beşi gibi durgun ve soğuk gözlerin. Kirpiklerinden dağılır gibi iki sarhoş. Rüzgar şiddetini arttırsa uçacak
Bir korkuluğu gibi bir tarlanın / rüzgarına, mevsimine / yeşiline,
BU bir KIZLA BİR GENCİN HİKAYESİDİR. / (SAHİLDE EL ELE YÜRÜMEKTEDİRLER.)
Kelimelerin beş parmak izi dururken yanaklarımda / Artık susarak anlatıyordum uyuşmuş hislerimi
Aşık Veysel ve Necip’in Öyküsü / O yıllarda günümüzdeki gibi oyalayıcı eğlence araçları
Yıldızlar uçuşuyor fitursuzca başımda / Gözlerimin önünde simlerden parıltılar /
Küçük bir atölyede başladı yalnızlığım ve kaçışlarım. / Yüreğimi kaybetmiş bir haldeyim, tek
Dön desen;bir sabah o derin hazla uyansam yatağımdan / Açsam perdeleri,aydınlatsa yine güneş
KENDİNİ ARAYAN ADAM / Kime durağandır kime şahane / Her
Aşkın en aşk hali sararsa bekle hemen oracıkta kıpırdama / Tüm çocuksuluğun aksın
Mezarın başındayım, hicran ile başbaşayım / Babam şimdi yanıbaşımda ve fakat fevkalade sessiz
Ellerini tuttuğumda, gözlerini yarı araladı. / Gülümsemeye çalışırken acısını gizlemekte zorlanıyordu.
İskender Pala