Ben Sevdamı söylerken
Aşk'ın benim derdim oldu, derd'im çekerim / Ben, kimseye derdimi demem, budur kederim
Orhan Bani
Kovma beni, sana geldim
Gidecek bir yerim mi var? tutacak bir elim'mi var? / Dağlar kadar bir
Öyle bir haldeyim ki
Hayalinle yaşarım, hiç çıkmazsın aklımdan / Etle tırnak olmuşuz, farkın yok ki canımdan
Bil ki inan ölmüşüm
Kaç kez söyledim, az sevmeyi bilmem ben / Yine ağlarım el sallarken, veda
Gül'müsün yarim
Gül'ler nasibini sendenmi almış, bilmen Gonca'mısın, Gül' müsün yarim / Yanakların, al, al,
Bülbül' e döndüm
Seni seviyorum haberin varmı? yanıyor yüreğim, ben, küle döndüm / Gül boyun bükmüş,
Başka söz bilmem
Belki vakit tamam, gidiyorum ben, söylemem kimseye,sessiz giderim / Ne gel diyen oldu,
Ben öldüm, haberin olsun
özlemeyi bilirim, hasret benim kardeşim / Hiç sevenim olmamış, yalnızlık sadık eşim
Anlatamam ben
Bilmem nasıl anlatsam, söyleyemem sevdamı / Benim, benden haberim yok, sensin ömrümün her
Yerin benim Gönlümde
Aşkın benim zindanım,Sevdam Züleyha gibi, / Her nereye baksam sen, ben kapında Yusuf'
Garip ne yapsın
Kırılmadım kimseye kırgın değilim, varsın bensiz kalsın bu yalan dünya / Gülmemişti yüzüm,
Bir yar istiyorum
Bir yar istiyorum, sevmeyi bilen, sevdalı bakıp yüzüme gülen / Gözümden anlayıp, gönlüme
Ben, beni avuturum
Ben, sevmeyi sende öğrendim, susarak anlatmayı / Aşk denilen bir ateşe düşüpte,için, için
Bulayım artık
Benim bu halimden haberi olan, sevdan yaksın, yanayım artık / Rüzgara karışsın, savrulsun
Kime ne söyleyim
Kime ne söyleyim, kime ne deyim, uzaktan sevdiğim, sevgilim benim / Gündüz hayalimde,
Gönül aşk uykusunda
Kimselere söylemedim, yüreğim sende kaldı / O gün, bu gün, dertliyim, tabip ne
Ben sensiz olamam ki
Bana sevme diyorsun, sevmeden duramam ki / Damarımda kansın sen, ben sensiz olamam
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku