Şiir > Öyküsel
üzgün
Bir Beden Büyük Aşk
Küçük bir atölyede başladı yalnızlığım ve kaçışlarım. / Yüreğimi kaybetmiş bir haldeyim, tek
üzgün
Sessizlik Senfonisi
Toprak serperken acısının üstüne kürek kürek, / Derinlerden gelen bir ses "ölmedim ki
nostaljik
Bilmesen
Dön desen;bir sabah o derin hazla uyansam yatağımdan / Açsam perdeleri,aydınlatsa yine güneş
olumlu
Yazı Tura (Sevgili Günlüğüm)
Merhaba sevgili günlüğüm merhaba✍🏻 / Merhaba dostlarım, arkadaşlarım..✨ / Merhaba
üzgün
Kar Etmiyor Çırpınışlarım, Sessiz Gözyaşlarım!
Mezarın başındayım, hicran ile başbaşayım / Babam şimdi yanıbaşımda ve fakat fevkalade sessiz
üzgün
Zamanın Dışına Taşmak
Ellerini tuttuğumda, gözlerini yarı araladı. / Gülümsemeye çalışırken acısını gizlemekte zorlanıyordu.
karamsar
Ölüme Rağmen Yaşamalı İnsan...
Yoktur aslında hayatın kazananı / Ölüm var ise kaybetmiştir zaten yaşam