"Yazmak, bir nevi intihardır; zira her kelime, bir önceki düşüncenin cesedidir." – Terry Pratchett (kurgusal)"

Şiir > Öyküsel

karamsar

Yolculuk

Yolculuk yine, karanlık bir gecede, / Geleceğe yolculuk, / Geleceğe

üzgün

Özlemler

Her şey tükendi. / Yine boştayız. / Umutlarımız taze değil,

üzgün

Kaçış

Dün gün batarken geçmiştin, / Gül kokulu sokaktan, / Oyunlarını

karışık

Büyüdüm

Kusursuz sanarak kendimi, / En büyük kusuru işledim, / Ve seni kaybettim. / Kusursuzluğun imkânsızlığını, /

karamsar

Takipdeydik.

Tüm duygular düzmece yalanlara boğuldu.Takipdeydik her an,takipdeydik güneşi günü sıcak,gecesi puslu bir havada. Şüpheydi öldüren bizi,

5 Dolar

5 Dolar / Kısa sakallı, 70-75 yaşlarında; yılların yüzünde bıraktığı derin çizgilerle, etrafına

üzgün

Akvaryum

dilimin ucunda işte / benim akvaryum yalnızlığım / kaç kere

olumsuz

Bomboş Sokaklar

Anlamsızca dolanıyorum, / Ben yine sokaklarda, / Yine seni arıyor gözlerim, / Her bir yanda. /

olumlu

Güz Düşümleri

Dağların soluğu, ormanı uzaklara itiyor. Orman gizlerin tiniyle kayıp gidiyor. Uzaklardaki yol, iplik iplik, duman olmuş

umutlu

Beyaz Ses

Bir zamanlar yoktu / Eben, deden, mülkün / Mirasın, fahişeliğin

Başa Dön