Şiir > Lirik
dramatik
Bir Sahipsiz Öykü
İki kahramanı vardı bu sahipsiz öykünün / Güneş ve ayçiçeği, kumsal ve deniz
üzgün
Uzaklarda Bir Adam Sevdim
Kendimin ne yanına dönsem onu anlatırdı / Ömrümün ne yanına kaçsam onu tutardı.
üzgün
Kalbi Hissedişin ve Güfteleştirdiğin O Hazin Çilelerin!
Ne bilirdim ki / Nihayetinde bir tevdi edilen nefestim /
üzgün
Ne Cemalini Gördüm Ne Toprağında Nefeslendim!
Nasıl bir duyguydu ki hissettiklerim / Bir ömür dinlediklerim, merak içinde acaba dediklerim
üzgün
Eylül Düküldü Saçlarımıza
binlerce karanfil toplamıştım sana / daha tomurcuk / renklerıne bakmadan
üzgün
Aşkın Öldü Dediler
Dediler,o çok hasta umutsuz akciğer kanseri / Dedik,geçmiş olsun buymuş onun kaderi