üzgün
Ağlamaklıdır Gözü Karanfilin
sevdası duvarlarda aşınmıştır / hüzün istasyonu yoksa bir şehrin /
Şiir > Kent
düşündürücü
İstanbul'da İmdat
Saraylarda cariyeler gördüğü gibi / Boğaz'ın, Haliç'in, kenar sularında, /
nostaljik
Seninle İstanbul'da Olmak Vardı
ne çok sokaklarında dolaşırdık / saçlarımızda mavi rüzgar vardı /
karışık
Dağların Yoldaşı: Köprübaşı
Köprübaşında zaman açılır sonsuzluğa / Güler yüzle karşılar mihmanlarını doğa /
üzgün
Ankara Hiç Bu Kadar Kara Olmamıştı.
Ankara hiç bu kadar kararmamıştı. / Ne kar ne buz ne ayaz,
olumsuz
Yaşlılığa Doğru
Yeri durmadan değiştirilen eşya gibiyim / Gittikçe değersizleşiyorum sanki, /
